Dla zainteresowanych Korsyką polecam niedawno wydany, napisany przez moich przyjaciół  Ewę i Witka Nieciów przewodnik. Miałem ten zaszczyt, że autorzy zaproponowali mi dopisanie rozdziału o korsykańskich winach i w ten sposób mamy pierwszy w Polsce przewodnik, który opisuje korsykańskich winiarzy, podaje informacje jak do nich trafić i jakie wina u nich kupić oraz oczywiście adresy i telefony. Tylko jechać.


 A warto bo Korsyka uzależnia. Przekonaliśmy się o tym w rok po pierwszych spędzonych na wyspie  wakacjach. Jechaliśmy do Neapolu i Kalabrii, ale gdy mijaliśmy Florencję żona powiedziała: „A wiesz że za trzy godziny odchodzi prom z Livorno?”. No i po trzech godzinach odpływaliśmy szczęśliwi w stronę Bastii, zaś tęsknota za nieznanym Neapolem znikała z każdą następną morską milą. Wracaliśmy „do siebie”. Także w tym roku, kiedy planujemy spływ barką wzdłuż Canal du Midi, potrzeba będzie niezwykle silnej woli aby, jadąc na południe, nie skręcić do Marsylii, skąd także odpływają promy na Korsykę – czyli „do nas”. Na czym polega magia Korsyki? Jest malownicza, ale równie malowniczych miejsc widziałem wiele, Są zabytki, ale jednak to nie Florencja. Są góry i plaże, ale podobne są gdzie indziej. Co więc takiego jest w Korsyce, że uzależnia? Trudno oczywiście tłumaczyć emocje, a uzależnienie to przecież emocje ale spróbuję.


Po pierwsze Korsyka jest nieduża, ot sto osiemdziesiąt kilometrów wzdłuż i jakieś sześćdziesiąt wszerz. To powoduje, że wszędzie jest blisko, łatwo się zadomowić, znaleźć swoje miejsce, być „u siebie”. Ponieważ wyspa jest mała to atrakcje, gdzie indziej od siebie oddalone, tu skoncentrowane są na niewielkiej przestrzeni. Trochę tak jakby na niewielką śródziemnomorską wyspę z pięknymi plażami wcisnąć Tatry. Przy tym wszystkim nie odczuwa się nadmiaru turystów. Szlaki górskie nie są zbyt zatłoczone zaś wiele plaż bywa pustych. Góry są rzeczywiście piękne, bogate w lasy i rzeki, dzięki którym klimat »