Dzieje wina
Wino w Polsce
Powstawanie Wina
Kraje i regiony
Kupowanie wina

Wino i zdrowie
Rekomendacje
Szkolenia
Archiwum
Linki
Kontakt


Wyszukiwarka
 Szukaj w:

Newsletter
 Wpisz swój adres:
Dolina Rodanu | Beaujolais | Bordeaux | Alzacja | Roussillon | Prowansja | Langwedocja | Jura | Dolina Loary | Szampania | Korsyka

Roczniki

Geografia, klimat, gleby

Szczepy winorośli

Klasyfikacja i etykiety

Podregiony
i apelacje

Kuchnia

Historia

Turystyka

i zbiorów. Wydarzenia z 1907 r. jakkolwiek doprowadziły do postulowanych przez winiarzy rozstrzygnięć nie rozwiązały jednak podstawowego problemu - nadprodukcji. Winiarze z Langwdocji odczuli to szczególnie dotkliwie, kiedy w latach sześćdziesiątych, w wyniku liberalizacji handlu między członkami EWG, na rynek francuski dopuszczono tanie wina z Włoch i Hiszpanii. Stało się jasne, że nie można opierać perspektyw rozwoju na produkcji i sprzedaży tanich win, bo konkurencja w tym segmencie jest zdecydowanie mocniejsza. Należało dokonać zdecydowanych posunięć w kierunku ograniczenia produkcji i podniesienia jakości win.
Wtedy właśnie opracowano koncepcję nowej kategorii win, tzw vins de pays, czyli win regionalnych. Dla win objętych tą klasyfikacją, przepisy narzucały szereg wymagań, związanych z obszarem upraw, dopuszczonymi odmianami winorośli, a przede wszystkim z ograniczeniem wydajności. Fakt, że nowe wymagania nie były tak restrykcyjne jak w przypadku AOC, stanowił dla producentów zachętę do podnoszenia jakości swoich win, próbowania nowych technologii i eksperymentowania z nowymi odmianami winorośli, pozwalając jednocześnie na uzyskiwanie wyższych cen. Bardzo dobrym posunięciem okazało się wprowadzenie na rynek vins de pays wytwarzanych z jednego, opisanego na etykiecie szczepu. Dzięki temu wielu, zwłaszcza początkujących, amatorów wina mogło poznać cechy charakterystyczne poszczególnych odmian.
Sukces vins de pays spowodował zdecydowaną poprawę jakości win, a właściwie całego procesu powstawania wina, od uprawy i pielęgnacji winorośli, przez selekcję szczepów i technologię wytwarzania. Dzięki temu kolejne winnice Langwedocji mogły wreszcie ubiegać się o status AOC. Oczywiście, pierwsze strefy AOC wyznaczono w Langwedocji na długo przed rewolucją vins de pays, jeszcze w latach 1938 - 1948. Dotyczyły one jednak niemal wyłącznie wytwarzanych tradycyjną metodą win musujących, win słodkich naturalnych czyli vins doux naturels oraz nielicznych win białych. Wśród win czerwonych znalazło się w tym gronie jedynie Fitou, które status AOC uzyskało w 1948 roku. Na następne appellations przyszło czekać prawie czterdzieści lat. W ciągu ostatnich dwudziestu lat ubiegłego stulecia status AOC przyznano dziewięciu obszarom upraw, wśród nich tak dziś znanym jak Corbierès, Minervois, Coteaux du Languedoc, Faugères czy St.Chinian.
Początkowo wizerunek tych win był raczej przeciętny. Uważano je za poprawne, lecz bez większej indywidualności, tworzone z myślą o masowym rynku, charakteryzujące się bardzo dobrym stosunkiem ceny do jakości. Typowe »
<<< 1 [2] 3 >>>

Podczas spisu inwentarzowego w piwnicy Fukierów w roku 1939 odnotowano ponad 300 butelek Tokaju z 1606 roku. Zarekwirowane przez wermacht przepadły gdzieś w piwnicach hitlerowskich dygnitarzy.

Aby móc w pełni docenić zalety wina, należy podawać je w takiej temperaturze aby zawarte w nim związki aromatyczne mogły uwalniać się powoli, w miarę ogrzewania się wina w kieliszku. ... więcej»


Podając wino często stajemy przed problemem, iż jest ono za chłodne lub za ciepłe. W pierwszym przypadku wystarczy postawić butelkę na pewien czas przed podaniem w pokoju. Można również ... więcej»


Wszelkie treści i materiały udostępniane na www.winomania.pl należą do ich autorów.
Dobrowolna ich publikacja przez osoby trzecie jest możliwa jedynie
po podaniu źródła ich pochodzenia (www.winomania.pl).