Dzieje wina
Wino w Polsce
Powstawanie Wina
Kraje i regiony
Kupowanie wina

Wino i zdrowie
Rekomendacje
Szkolenia
Archiwum
Linki
Kontakt


Wyszukiwarka
 Szukaj w:

Newsletter
 Wpisz swój adres:
Marche | Toskania | Sycylia | Piemont

Roczniki

Geografia, klimat, gleby

Szczepy winorośli

Klasyfikacja i etykiety

Podregiony i apelacje

Kuchnia

Historia

Nie wiadomo czy winnice w Piemoncie założyli Etruskowie czy imigranci z Grecji, niewiele jest też o nich wzmianek w starożytnych dokumentach. Wydaje się, piemonckie wina nie były kiedyś tak cenione jak obecnie. Pliniusz Starszy nawet o nich nie wspomina tworząc listę najlepszych win Italii. Natomiast w jego Historii Naturalnej znajdziemy akapit mówiący o odmianie winorośli, która pnie się wysoko i jako jedyna dobrze znosi mgły. Współcześni enolodzy nie mają wątpliwości, że Pliniusz pisał o nebbiolo, chlubie dzisiejszego Piemontu. Po upadku cesarstwa rzymskiego upadło również piemonckie winiarstwo. Czasy wojen, zamętu, wędrówek ludów, nie sprzyjały winnicom. Dopiero średniowieczni zakonnicy, potrzebujący wina początkowo dla celów liturgicznych, a później także handlowych, powoli zrekonstruowali winnice i doprowadzili sztukę winiarską do ponownego rozkwitu. To w dokumentach klasztornych odnaleziono najstarszą jak na razie, pochodzącą z roku 1268, wzmiankę o nebbiolo, nazywanym wówczas nibiol.
Dzisiejsi amatorzy barolo zdziwiliby się niepomiernie, gdyby dane im było spróbować win z Piemontu, powiedzmy dwieście lat temu. Nebbiolo służyło wówczas za surowiec do produkcji słodkich czerwonych win, często lekko musujących. Aż do połowy XIX stulecia zresztą dominującymi uprawami były w Piemoncie moscato i malvasia, z których wytwarzano najbardziej cenione przez ówczesnych konsumentów wina słodkie. Sytuacja zaczęła zmieniać się od roku 1850, kiedy Camillo Cavour, piemoncki polityk uznawany za jednego z twórców zjednoczonych Włoch, zaangażował do pracy w swojej posiadłości francuskiego enologa Louisa Oudarta. Dzieło Oudarta – wino czerwone, wytrawne, garbnikowe, które nazwano barolo szybko zyskało uznanie, a od końca XIX wieku zaliczane było do najlepszych win włoskich. Podobne do barolo wino zaczął produkować także Domizio Cavazza, w swojej winnicy w pobliżu Barbaresco. Mówi się, że nawet filoksera musiała być pod wrażeniem prestiżu tych win, pustosząc bowiem większość piemonckich winnic oszczędziła uprawy nebbiolo.

Gruzja przyjęła chrześcijaństwo w IV wieku i jak głosi opowieść pierwszy krzyż wykonano z winorośli, aby podkreślić, że wiara i wino to najświętsze skarby.

Aby móc dokładnie obserwować kolor wina, jego klarowność, połysk, także gęstość, potrzebne są kieliszki z cienkiego, o jak najwyższej przejrzystości szkła, najlepiej kryształu. Kieliszki z barwionego szkła lub z grubego ... więcej»


Podając wino często stajemy przed problemem, iż jest ono za chłodne lub za ciepłe. W pierwszym przypadku wystarczy postawić butelkę na pewien czas przed podaniem w pokoju. Można również ... więcej»


Wszelkie treści i materiały udostępniane na www.winomania.pl należą do ich autorów.
Dobrowolna ich publikacja przez osoby trzecie jest możliwa jedynie
po podaniu źródła ich pochodzenia (www.winomania.pl).